Anna Faliszewska, Fizjoterapia ortopedyczna, Skoliozy

Skolioza – następstwa i wady współistniejące

Skolioza to deficyt ortopedyczny, który polega na nieprawidłowym skrzywieniu kręgosłupa, objawiającym się w kierunku bocznym, wzdłuż osi przednio-tylnej oraz w postaci rotacji wokół własnej osi. Kręgosłup jest kluczowym elementem strukturalnym ciała, łączącym się z kończynami poprzez obręcz biodrową i barkową oraz współtworzącym klatkę piersiową, która chroni nasze najważniejsze narządy – płuca i serce. Skolioza może prowadzić do licznych konsekwencji i zniekształceń w obrębie całego ciała, zaburzając jego mechanikę oraz funkcjonowanie narządów. W tym artykule omówię najważniejsze z nich.
Rodzaje Skrzywień Kręgosłupa

Rodzaje skrzywień kręgosłupa

W prawidłowych warunkach kręgosłup człowieka wykazuje naturalne krzywizny: lordozę szyjną (wygięcie w przód w odcinku szyjnym), kifozę piersiową (wygięcie w tył w odcinku piersiowym), lordozę lędźwiową (wygięcie w przód w odcinku lędźwiowym) i kifozę krzyżową (wygięcie w tył w odcinku krzyżowym).

W przebiegu skoliozy te naturalne krzywizny mogą ulegać spłaszczeniu lub pogłębieniu, co objawia się jako:

    • Plecy płaskie – Charakterystyczne dla tego typu skrzywienia jest spłaszczenie wszystkich krzywizn kręgosłupa oraz obniżenie linii barków.

    • Plecy okrągłe – Zwiększona kifoza piersiowa prowadzi do tzw. „zgarbionych pleców”, z wysuniętymi do przodu barkami i głową oraz odstającymi łopatkami.

    • Plecy wklęsłe – W tym przypadku mamy do czynienia z pogłębioną lordozą lędźwiową, co prowadzi do uwypuklenia pośladków i wypięcia brzucha. Często towarzyszy temu koślawość kolan.

    • Plecy wklęsło-wypukłe – Jest to połączenie zwiększonej kifozy piersiowej i lordozy lędźwiowej, łączące cechy pleców wklęsłych i okrągłych.

Wady stóp i kolan współistniejące ze skoliozami

Skolioza często prowadzi do wad w obrębie kończyn, które są efektem zaburzenia balansu siły i długości mięśni łączących kręgosłup z kończynami. Najczęściej spotykane wady współistniejące to:

Wady stóp

    • Stopy płaskie i płasko-koślawe – zaburzenia ustawienia miednicy i kolan wpływają na ustawienie stóp, prowadząc do takich wad jak stopy płaskie czy płasko-koślawe.

Wady kolan

    • Koślawość kolan – kTo wada, w której kolana są ustawione na zewnątrz względem stóp. Koślawość kolan często towarzyszy zwiększonej lordozie lędźwiowej i plecom wklęsłym lub wklęsło-wypukłym. Jest diagnozowana, gdy odległość między kostkami przy złączonych kolanach przekracza 5 cm. Może dotyczyć jednej lub obu kończyn, sprawiając wrażenie skrócenia nogi.

    • Szpotawość kolan – Charakteryzuje się wygięciem kolan na zewnątrz. O szpotawości mówimy, gdy odległość między kolanami przy złączonych kostkach wynosi więcej niż 5 cm.

    • Przeprost kolana – Nadmierny wyprost w stawie kolanowym może być wynikiem nadmiernej aktywności niektórych mięśni, zaburzeń stabilizacji kolana, nieprawidłowego obciążenia stopy, hiper mobility stawowej, wiotkości osiowej lub zmiany ustawienia miednicy.

Negatywny wpływ skoliozy na zdrowie

Oprócz wpływu na ustawienie ciała i zaburzenia osi kończyn, skolioza może wpływać na funkcjonowanie narządów, co w skrajnych przypadkach może prowadzić do zagrożenia życia.

Ucisk na płuca

Rotacje kręgów w przebiegu skoliozy mogą prowadzić do zmiany ustawienia tułowia i zniekształcenia klatki piersiowej poprzez żebra. Duże zniekształcenia mogą powodować ucisk na płuca, utrudniając ich prawidłową pracę. Przemieszczenie lub ucisk jednego płuca może prowadzić do jego częściowej rozedmy, podczas gdy drugie płuco przejmuje jego funkcje, co powoduje przeciążenie serca i obniżenie ogólnej sprawności fizycznej. Skutkiem może być szybkie męczenie się.

Skolioza a psychologia młodego pacjenta

Deformacje kręgosłupa i kończyn mogą powodować bóle stawowe, mięśniowe oraz dolegliwości ze strony układu nerwowego, gdy nerwy są uciskane przez skrzywiony kręgosłup lub stawy. Warto również zwrócić uwagę na wpływ deformacji na psychikę młodego pacjenta. Skolioza często pojawia się w okresie dojrzewania, gdy wygląd ma ogromne znaczenie. Dlatego młodzież z widocznymi skrzywieniami powinna być objęta opieką psychologiczną.

Drodzy zatroskani rodzice. Wymienione powyżej wady współistniejące i konsekwencje nie występują w pełnym pakiecie i nasileniu u każdego dziecka ze skoliozą. Szczególnie te dotyczące wydolności związane są z bardzo dużymi skrzywieniami, które zwykle występują przy chorobach czy urazach neurologicznych, bardzo rzadko w przypadku skolioz idiopatycznych (młodzieńczych). Tak więc odetchnijcie głęboko.

Każda skolioza jest inna

Problem bocznych skrzywień kręgosłupa jest bardzo złożony. Nie ma dwóch takich samych skrzywień – każdy przypadek musi być rozpatrywany bardzo wnikliwie i indywidualnie. Ustalone są ogólne zasady postępowania i rehabilitacji, ale nikt kompetentny nigdy nie poda uniwersalnego zestawu ćwiczeń przy skoliozach, ponieważ KAŻDA SKOLIOZA JEST INNA. Dlatego bardzo ważna przy podejrzeniu skrzywienia jest konsultacja z ortopeda i fizjoterapeutą. A osoby pracujące w rehabilitacji ortopedycznej powinny poszerzać swoją wiedzę na szkoleniach. Wielu konsekwencji da się uniknąć dobierając odpowiednią dla danego dziecka terapię. W przypadku skolioz NIE MA UNIWERSALNYCH ĆWICZEŃ! Nie powielajcie ćwiczeń wykonywanych przez inne dziecko lub przytoczonych przez kogoś w Internecie, bo to najprostsza droga do pogłębienia problemu i wypracowania poważnych powikłań.

Read More
Monika Kosiorowska, Skoliozy

Klasyfikacja i podział skolioz

Każdy z nas słyszał chyba w szkole te słowa: „wyprostuj ręce i powoli pochyl się do przodu”. Tak, to właśnie najprostszy przesiewowy test na obecność skoliozy. Skolioza, potocznie i w dużym uproszczeniu nazywana bocznym skrzywieniem kręgosłupa, w rzeczywistości jest dużo bardziej złożoną wadą postawy.

Skolioza w literaturze naukowej

„Rzeczywiste skrzywienie kręgosłupa (skolioza) to jego wielopłaszczyznowe zniekształcenie, w którym – obok wyboczenia w płaszczyźnie czołowej – występują zmiany wielkości krzywizn w płaszczyźnie strzałkowej oraz torsja i rotacja kręgów” („Patofizjologia i mechanika bocznych skrzywień kręgosłupa”, Tylman, 1995). Tłumacząc „z polskiego na nasze” skolioza jest deformacją kręgosłupa, na którą składają się:

  • skrzywienie do boku,
  • zniekształcenie naturalnych krzywizn kręgosłupa (lordoz szyjnej i lędźwiowej, kifozy piersiowej),
  • skręcenie się kręgów wokół własnej osi oraz ich deformacja.

Negatywne następstwa skolioz

Kręgosłup połączony jest z żebrami oraz łączy górną i dolną część naszego ciała. Zmiana jego ułożenia musi więc znacząco wpłynąć na pracę całego ciała. I niestety wpływa. Zmienia ułożenie barków, miednicy, kończyn i głowy. Niestety nie odpuszcza też żebrom i całej klatce piersiowej, co skutkuje zaburzeniami w pracy układu krążenia i oddechowego. Więcej o konsekwencjach skoliozy przeczytacie w innym wpisie. Dziś skupię się na przedstawieniu podziału skolioz.

Wiele tuszu na ten temat już wylano, więc pozostało mi wybrać najistotniejsze dla Was – rodziców.

Podział skolioz – Podział ze względu na etiologię (wg Cobba)

  • Czynnościowe (funkcjonalne)

Najprostsza sprawa. Skrzywienie tylko do boku. Występuje np. na skutek przyjmowania nawykowo złej pozycji lub kiedy coś nas boli, a pochylenie się w bok niweluje ból. Po usunięciu czynnika sprawczego kręgosłup ma możliwość powrotu do osi.

  • Strukturalne

Tutaj zniekształcenie występuje już we wszystkich  płaszczyznach. Wśród nich wyróżniamy:

  • skoliozy idiopatyczne à stanowią ok. 80% wszystkich skolioz. Powstają zawsze przed zakończeniem okresu wzrostu i występują częściej u dziewczynek. Nie wiemy na pewno co je powoduje (choć teorii jest wiele!).
  • mięśniopochodne à skoliozy wrodzone oraz spowodowane chorobami takimi jak dystrofie mięśniowe.
  • nerwopochodne  à skoliozy wrodzone – często towarzyszy im miejscowe owłosienie i zmiany barwnikowe (tzw. myszki) na skórze pleców. Bywają też skutkiem porażenia mięśni.
  • kostnopochodne à wrodzone i wywołane zmianą kształtu kręgów, ich ubytkami lub niedorozwojem, zrostami kręgów, żeber.

Podział ze względu na lokalizację i liczbę łuków skrzywienia

  • piersiowo-szyjne (ok. 1,5% wszystkich skolioz),
  • piersiowe (ok. 44%),
  • piersiowo-lędźwiowe/dwułukowe (dają dolegliwości bólowe w okresie młodzieńczym),’
  • lędźwiowe,

Podział ze względu na czas wystąpienia

  • skoliozy niemowlęce – rozwijają się najczęściej między 6. a 24. miesiącem życia, najpóźniej do 3. roku. Dotykają głównie chłopców;
  • skoliozy dziecięce – początek między 3. a 10. rokiem życia, najczęściej między 5. a 8. Częściej u dziewczynek;
  • skoliozy młodzieńcze – pojawiają się pomiędzy 10. a 14. rokiem życia. Występują najczęściej.

Podział ze względu na wielkość kąta skrzywienia (wg Cobba)

Io  10– 20o -> ćwiczenia

IIo    20– 40o -> gorset i ćwiczenia

IIIo      40o i więcej -> operacja* i ćwiczenia

*Oczywiście w praktyce decyzja o leczeniu zostaje podjęta przez zespół specjalistów na podstawie wielu innych czynników oprócz wielkości kątowej skrzywienia.

Terapia skolioz

Dostęp do publikacji na temat skolioz jest bardzo duży, a człowiek uczy się całe życie, więc nigdy nie zaszkodzi poczytać. A fizjoterapeuci pracujący w gałęzi ortopedycznej powinni regularnie poszerzać swoją wiedzę i swój warsztat na kursach. Jednak Waszym najważniejszym zadaniem jako rodziców, jest trzymanie ręki na pulsie – konsultowanie ze specjalistą każdej niepokojącej Was zmiany, aby można było jak najwcześniej wdrożyć fachowe postępowanie. Im szybciej zaczniemy terapię, tym większa szansa na zatrzymanie rozwoju skrzywienia, a nawet jego cofnięcie. I jeszcze jedno, najważniejsze – SYSTEMATYCZNOŚĆ w wykonywaniu zaleconych ćwiczeń! Tylko systematyczność może nas uratować!

Więcej na temat terapii skolioz.

Źródła:

Tylman D., Patomechanika bocznych skrzywień kręgosłupa, wyd. Severus, Warszawa 1995

Read More